Her büyük filozofun felsefeye yeni bir yön verdiği söylenebilirse, felsefe tarihinde bunu iki kere gerçekleştiren yalnızca Wittgenstein'dır. İlki, dünyanın karşısına “Büyük Ayna”yı (Dil’i) koyabilmek için “aynı”nın teminatı durumundaki kapsamlı bir öğretiye mantığın ideal düzleminde çalışan erken eseri Tractatus Logico-Philosophicus'la ve ikincisi, dili bir "oyun" mantığı içinde kurabilmek için "fark"ın mantığını sorgulayan geç eseri Felsefi İncelemeler'le özdeşleştirilen, kopmaları ve süreklilikleri birlikte barındıran iki ayrı girişimle "iki kere felsefe", Yakın dönem düşüncesini karakterize eden dil dolayımlı felsefi yönelimlere önemli bir ivme kazandıran bu çifte müdahalenin sunduğu yeni olanaklar, hala çok canlı bir tarışma odağı oluşturuyor.

Bu çalışmada, Tractatus Logico-Philosophicus (ve onun önhazırlıklarını içerin Notebooks 1914-1916 ile Prototractatus) çevriminde yer alan bir dizi soruna, erken Wittgenstein'ın felsefesinin artı ve eksi hanelerine yaptığı eklentiyi değerlendirmek amacıyla yaklaşılıyor. Wittgenstein'ın erken dönem felsefesini belirleyen "resim teorisi"nin talepleri ve sonuçları açısından, felsefenin geleneksel anlamından koparılışı ve atfedilen yeni anlam ve görevlerle yeniden tanımlanışı, teorik yapıyı belirleyen argümantasyon ve yapılsal'mantıksal çözümlemeler bağlamında sorunlaştırılıyor.

 

LUDWIG WITTGENSTEIN ERKEN DÖNEMİNDE DİLİN SINIRLARI VE FELSEFE
Ali Utku

Fiyat: 16 TL
Felsefe, 295 sf.
ISBN: 978-975-8717-46-0
IBAN: 9 789758 717460
Ebat: 14x21
2. Hamur, Karton Kapak
Mart 2009

Önsöz 
Kısaltmalar
Giriş
Dünyanın Yapısı
Genel Resim Teorisi: Resmin Yapısı ve Resimsel Bağıntı
Olguların Mantıksal Resmi Olarak Düşünce
Dilin Yapısı ve Dünyayla Bağıntısı
Dilin Sınırları ve Felsefe
Sonuç
Kaynakça
Dizin