XX. yüzyılın en önemli kuramlarından biri Jean Baudrillar’ın “Simülasyon” kuramıdır. Simülakrlar ve Simülasyon kitabında iletişim, sinema, medya, reklam, bilimkurgu alanlarında “gerçek” ve “hakikat” düzeneklerinin birbirleriyle nasıl yer değiştirdiği çarpıcı bir dille anlatılmaktadır. Baudrillard, radikal ve ayrıksı düşünceleriyle Batı toplumunun bugünkü düşünsel krizini derinlemesine çözümlemektedir. Bunu yaparken postmodern bir söyleme başvurmamaktadır. Adanır’ın tanımlamasıyla söylersek “Baudrillard postmodern bir düşünür değildir!” Çünkü bu kitaptaki düşünceler belirli bir sistem etrafında yürümekte, simülasyon evrenin “dünya görüşü”nü dile getirmektedir.

Soru: Ne pahasına olursa olsun Batı’nın moralini bozmayı sürdürecek misiniz?

Baudrillard: “Batı tarihinin temel yapı taşı moral bozukluğudur.” Bunu ben uydurmadım. “Yeni duygusal düzen” yani kurbanlardan oluşan duyarsızlık, pişmanlık üzerine oturmuş olan toplum, sanayi devrimi ve kolonizasyon gibi sonuçlara yol açmış XIX. yüzyıla ait anlam bunalımının bir uzantısıdır ve bizim uzun XIX. yüzyılımız boyunca da sürüp gitmiştir.

Soru: Batı’yı terk mi edelim?

Baudrillard: Batı dünyasının dışında kalan dünyalara da bakmak zorundasınız...




SİMÜLAKRLAR VE SİMÜLASYON
Jean Baudrillard
Çeviren: Oğuz Adanır
Fiyatı: 15.50 TL
Sosyoloji, 221 sayfa
ISBN 975-8717-01-4
BARKOD 9 789758 717019
Ebat: 14 X 21
2. hamur, karton kapak
4. baskı
Nisan 2003

 Önsöz

Gerçeğin Yerini Alan Simülakrlar

“Retro” Bir Senaryo Olarak Tarih
Holocauste

China Syndrom

Apocalypse Now (Kıyamet)

Beaubourg’un Bıraktığı İzlenim/Etki

İçin İçin Kaynama/Patlama Ve Caydırma

Hipermarket ve Hipermal

İletişim Araçlarında İçin İçin
Kaynayan/Patlayan Anlam

Reklamın Mutlakiyeti
Reklamın Hiçliği

Clone Story

Hologramlar

Crash

Simülasyon ve Bilimkurgu

Hayvanlar
Territoire Et Metamorphoses
Yaşam Alanı Ve Biçimsel Dönüşüme Uğramalar
Kalıntı

Sarmallaşan Ceset

“Değer”in Son Tangosu

Nihilizm Üzerine

Genel Dizin

 JEAN BAUDRILLARD (1929-2007)
Fransız kültür kuramcısı, başlıca ilgisi simülasyona veya hiper “gerçeklik”e postmodern sapma olmuştur. Baudrillard’a göre simülakranın postmodern kültürdeki üstünlüğü gerçeğin yitirilişi açısından semptomatiktir. Artık gerçek dünya ile imgeleri arasında ayrım yapma becerisine sahip değilizdir. Sözgelimi, reklamlar bügün şeylerden çok imgeler satıyordur bize, Chanel, Calvin Klein veya GAP gibi markaların temsil ettiği nitelik veya değerden çok etiketlerini veya göstergesini satın alıyoruzdur.
Baudrillard’ın en ünlü açıklaması, Körfez Savaşı’nın “gerçekten yaşanmadığı”ydı. Bununla kastettiği şey, medyanın olayı savaşın hiçbir mahale veya gerçek bir konuma sahip olmayacağı şekilde kazanılmıştı. Ama yalnızca bir imgeler savaşı söz konusu değildi, Ortadoğu’nun sunumları düşmanı iblisleştirmek için kullanıldı, görüntüleme araçlarıyla güdümlü füzeler fırlatıldı ve hedefler vuruldu, CNN izleyicileri savaşı daha gerçekleşirken bir medya olayı olarak izleyebildi.
Savaşın yeri, mahali artık sınırlı değildi, ama yayılarak Batı’da televizyon ekranlarına taşınmıştı –füze bombardımanı ile imge bombardımanı arasında bir ayrımın yapılamayacağı noktaya dek üstelik. Baudrillard böyle bir dünyada eleştiri gücünü yitirmiş olduğumuzu öne sürer.